شهید مجید فیروزی در روستای فیلاخص از توابع شهرستان گلپایگان دیده به جهان گشود. او نخستین فرزند پسر خانواده پس از چند دختر بود و همین موضوع شادی و شعف خاصی به خانواده بخشید. همگی از این نعمت الهی خوشحال و شادمان بودند و علاقهی ویژهای نسبت به او نشان میدادند.
دوران کودکی را در محیط زیبای روستا سپری کرد و در سن شش سالگی وارد دبستان شد. این دوره را با موفقیت پشت سر گذاشت. در دوران ابتدایی پسری شوخطبع، محجوب و باوقار بود؛ از کردار ناشایست و رفتار ناروا پرهیز میکرد و بسیار با محبت و سخاوتمند بود. پس از پایان دوره ابتدایی وارد مدرسه راهنمایی شد و سپس در دبیرستان فردوسی گلپایگان ادامه تحصیل داد. اخلاق نیکو و رفتار پسندیدهی او باعث شده بود که اکثر دبیران، بهویژه رئیس و معاونین دبیرستان، وی را در شمار دانشآموزان برجسته و نمونه قرار دهند.
پس از اخذ دیپلم، خدمت سربازی خود را در لباس سپاه دانش در منطقهی شهرکرد گذراند. پس از پایان خدمت، به تهران رفت و در شرکت برق استخدام شد. ضمن کار در این اداره، در کنکور شرکت کرد و در رشتهی کارشناسی وارد دانشگاه شد.
با اوجگیری تظاهراتهای ضد شاهنشاهی، مجید نیز همصدا و همگام با مردم شد. پس از پیروزی انقلاب، به مبارزه با منافقین و رسوا نمودن ضدانقلابیون پرداخت. با شروع جنگ تحمیلی، خود را به جبهههای حق علیه باطل رساند. او از طرف ارتش جمهوری اسلامی به دزفول منتقل شد و در کنار رزمندگان به دفاع از میهن پرداخت.
مجید پس از چند ماه حضور در جبهه به مرخصی آمد. در دیدار با اقوام و دوستان، هر جا محفلی بود، جوانان و همسنوسالان خود و حتی کوچکترها و بزرگترها را به رفتن به جبهه تشویق میکرد. آخرین مرخصی او در محرم سال ۱۳۶۰ بود. پس از تاسوعا و عاشورا، مجدداً راهی جبهه شد. قبل از راهی شدن با تمام اقوام خداحافظی کرد. در آن خداحافظی، رفتارش به گونهای بود که همه میگفتند با دفعات قبل فرق دارد؛ گویا خود نیز دریافته بود که این آخرین دیدار است.
همان روزها صدام اکثر شهرهای ایران را زیر بمباران و موشک قرار داده بود. چند روز بعد خبر رسید که تعداد زیادی از بچهها در دزفول بر اثر بمباران یا موشک شهید شدهاند. یکی از آن شهدا نیز مجید فیروزی بود که در تپههای اللهاکبر شهر دزفول، در تاریخ ۱۳۶۰/۰۸/۱۸، به دیار حق پیوست و به ضرب گلولهی دشمن بعثی به شهادت رسید.
پیکر شهید ابتدا به تهران منتقل شد و از آنجا به خانوادهاش اطلاع دادند. سپس با همراهی دوستان و همکارانش در شرکت برق به سوی زادگاهش تشییع گردید. بسیاری از آشنایان خواستند پیکر شهید در گلپایگان به خاک سپرده شود، اما پدر و اهالی محل نپذیرفتند. جمعیت بسیار زیادی در مراسم تشییع او شرکت کردند.
از خصوصیات فردی شهید مجید فیروزی این بود که بسیار افتاده و خاکی بود؛ تواضع و فروتنیاش زبانزد همه بود. احترام به پدر و مادر را در نهایت امکان بر خود واجب میدانست و با آنان بسیار مهربان بود. مرحوم پدرش پس از شهادت او میگفت: «مجید معلم من بود و بسیاری از چیزها را از او آموختم.»
در میان دوستان و رفیقان جایگاه مهمی داشت و همه به او احترام میگذاشتند. نامش بهعنوان نخستین شهید روستای فیلاخص در تاریخ انقلاب اسلامی ماندگار شد.
