شهید علیرضا فراست در تاریخ ۱۳۴۵/۰۴/۲۵ در روستای فیلاخص از توابع شهرستان گلپایگان، در خانوادهای مذهبی دیده به جهان گشود. دوران کودکی را در زادگاهش سپری کرد و تا سال پنجم ابتدایی در مدرسهی روستا به تحصیل پرداخت. اما به علت نبود امکانات آموزشی از ادامهی تحصیل بازماند و پس از آن به کار کشاورزی و دامداری مشغول شد.
در سال ۱۳۶۵ به خدمت سربازی اعزام گردید. دوران آموزش نظامی را در شهر اصفهان گذراند و سپس به مناطق جنگی اعزام شد و در واحد توپخانه به خدمت پرداخت. حدود ۲۴ ماهی که در جبهه حضور داشت، بسیار کم به مرخصی میآمد. جوانی خوشاخلاق و خوشبرخورد بود؛ وقتی به مرخصی میآمد، از بس پاهایش در پوتین مانده بود، کف پایش تاول زده بود، اما هیچگاه احساس خستگی نمیکرد.
او علاقهی خاصی به اهل بیت و امامان معصوم، بهویژه امام حسین(ع)، داشت و در ایام محرم به عزاداری میپرداخت. بارها میگفت: «شهادت در راه خدا آرزوی قلبی من است.»
به گفتهی همرزمانش، همیشه شبهای جمعه دعای کمیل میخواند و بسیار اشک میریخت. سرانجام خداوند او را به آرزوی دیرینهاش رساند و در تاریخ ۱۳۶۷/۰۵/۲۱، در منطقهی عملیاتی شلمچه به درجهی رفیع شهادت نائل آمد. پیکر پاکش در تاریخ ۱۳۶۷/۰۶/۰۱، پیکر شهید با شکوهی وصفناپذیر در زادگاهش تشییع و به خاک سپرده شد.
ارسال دیدگاه
این جا کربلا، در سرچشمۀ جاذبه ایی که عالم را به محور عشق نظام داده است.
