از همان کودکی، حیدر پرنشاط و پرتلاش بود. دلش با بسیج بود، اما دل پدر برایش مهمتر.
وقتی تصمیم گرفت به بسیج بپیوندد، رو به پدر کرد و گفت: «اگر شما راضی نباشید، من به بسیج نمیروم.»
برای حیدر، رضایت پدر شرط قدم گذاشتن در راهی بود که به جبهه ختم میشد. او میدانست که بیرضایت والدین، حتی عشق به جهاد هم ناقص است. و همین احترام، نشانهای بود از ایمان عمیق و تربیت پاکش.