برادرم، پیش از آنکه شهید شود، خودش یک پرچم بود؛ پرچم ایمان، بصیرت و بندگی. نمازش، ستون زندگیاش بود.
قبل از انقلاب، در خانهمان عکس، رساله و اطلاعیههای امام را نگه میداشت؛ بیصدا، بیادعا، اما با قلبی پر از یقین. انگار از همان روزها، دلش با امام و راهش گره خورده بود.
همیشه به ما سفارش میکرد: «با خدا باشید، حجاب را رعایت کنید، و به نامحرم نگاه نکنید.»
حرفهایش ساده بود، اما ریشهدار. او فقط برادر نبود، چراغی بود در تاریکی، راهنمایی بود در پیچهای زندگی. و حالا که رفته، هنوز صدای سفارشهایش در گوشمان هست… صدایی که از دل ایمان برخاست و در دل تاریخ ماندگار شد.